ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ

Στρίβοντας δεξιά στο πρώτο στενό όπως μου είπαν
έχοντας ήδη βγάλει το φλας, την είδα αίφνης.
Ήταν, πώς να το περιγράψω
εκθαμβωτική και σ’ απορροφούσε.
Πανσέληνος. H μοναδική τελεία που
αν και χωρίς κάθετη γραμμή
δεν είναι παρά ένα θαυμαστικό.
Eίναι πράγματι τέλεια
αλλά ευτυχώς για μας μπορούμε
υπό την επήρειά της
να φτιάχνουμε σχήματα λόγου.
Παραπλήσια ολόφωτοι για μια στιγμή.

58.

Είναι επάνω στο καμαρίνι του.
Τ’ αστέρια κιόλας επευφημούνται.
Πριν βγει θα κοιτάξει απ’ τις κουίντες.
Για να γίνει ένα φεγγάρι που θα χαλάσει κόσμο.
Έτσι γίνονται αυτά, αθέατα μα ηχηρά.

71.

Στα πρωτοσέλιδα ούτε ένας υπαινιγμός.
Μα τι πλέον συνταρακτικό
από μια νύχτα με πανσέληνο;
Με συντροφιά τον γκιόνη, μερικά τριζόνια
α, ναι, και νυχτολούλουδα.

50.

Αντιπαρέρχομαι κι αυτή την πανσέληνο.
Πάλι θέλει να κάνει το δικό της.
Κατανοητό πια, ο ουρανός είναι άδειος
και το μεγαλείο του παρά ταύτα απροσπέλαστο.