ΜΥΚΟΝΟΣ III

Άλλος ένας τίτλος σαν να πρόκειται για καράβι
χαρακτηρίζει στίχους για ένα νησί.
Γιατί στα αγαπημένα μέρη βάζουμε φουγάρα
καθελκύουμε τη λαχτάρα μας
σκηνογραφούμε τοπία αναχωρήσεων.
Το Μύκονος III δεσπόζει στο πέλαγος
κι ας είπαμε βιαστικά πως δεν είναι καράβι
ή πως είναι ακόμη ένα στα τόσα νησί.
Υπό το κράτος της επιθυμίας άλλωστε
δε λέγονται τα πράγματα με τ’ όνομά τους.

ΜΥΚΟΝΟΣ IV

Eπηρμένος μυκονιάτικος άνεμος
και δύση επάνω στην ακατάδεκτη θάλασσα
κινδυνεύουν να γίνουν ειδυλλιακή καρτ ποστάλ.

36.

Ας χαθούν τα λόγια της Μυκόνου.
Ελεύθερος παραδώσου στους απόηχους.
«Γίνε στο κορμί μου ένα τραύμα τυφλό».
Δε βαριέσαι, λόγια παραφοράς
και το διαμπερές -όπως πάντα- τραύμα μου
εισιτήρια βγάζει κιόλας
για Μύκονο ή όπου να ’ναι.
«Είμαι των είκοσι πέντε ετών τ’ ωραίο παιδί».1
Αφήνω τα υπόλοιπα στο χρόνο.

1. Κ. Π. Καβάφης, «Πριν τους αλλάξει ο χρόνος».

SUPER PARADISE

Σκεπτική αμμουδιά, θάλασσα κάπως ανήσυχη.
Καθηλωμένος ώρα εισπνέω το θάμβος.
Η ζέστη αφόρητη σαν χαλασμένη ελπίδα
κι ο ιδρώτας τρέχει σε εικόνες θεϊκές.
Απόλλωνες γυμνοί και Αφροδίτες
αναβλύζουν μυστική ευεξία.
Και όλοι με ξυρισμένα, αιχμηρά εφήβαια
όπλο τους κρυφό για ν’ ακονίζουν το μυαλό με συναίσθημα.

Γιατί τώρα πνέει φιλήσυχος καιρός
μα όλες οι μέρες αγώνας για ουρανό ξεκάθαρο.
Εξεγερμένοι πατάμε γερά στο χώμα και ανυψώνεται χαρά.

Εμπρός, παιδιά, με τα ολόψυχα βλέμματα
και τα στεφάνια στα μαλλιά.
Διαρκής επανάσταση και άπλετος ερωτισμός
δίνουν παλμό και βγάζουνε ανθούς οι εποχές.
Θα πέσουν κιόλας συγκινημένες βροχές.

Σημεία των καιρών.
Κανείς ουρανός δεν υποφέρει τη γυμνή αλήθεια.
Γερνάνε βάρβαρα τα αισθήματα.
Άλλοτε φλόγες κραταιές
τρεμοσβήνουν σαν σπίθες βωβού γαλαξία.
Αλλά ποιος τη βρίσκει με λυγμούς.

Εθισμένοι στο αναπάντεχο
ποζάρουμε για την αθανασία
δίπλα σε παιδιά των λουλουδιών
κοντά σε θαύματα ψηλαφιστά.
Ενθουσιώδη όντα.
Διόλου παράδοξο τραγικά.

53.

Η μέρα κλείνει το μάτι στην αντηλιά.
Θαρρείς πως νόημα σου κάνει
και φεύγεις προς τη θάλασσα.
Μύκονος, είκοσι Ιουλίου χίλια εννιακόσια ενενήντα.
Μια Δευτέρα σχεδόν 30 βαθμοί Κελσίου
και το δωμάτιο δεν απαντά.
Κατ’ αυτό τον τρόπο χάνονται τ’ απρόοπτα;
Και κατ’ αυτόν.
Στο φως της ημέρας και όχι μόνο τη νύχτα
κάτω από τ’ αστέρια μας τα τυχερά.