83.

Ξεχωρίζουν τα φώτα, κάποια φώτα.
Ας μην είμαστε μόνο αυτοί που πάνε κι έρχονται.

ΤΟΣΟΙ ΘΕΟΙ

«Τόσοι θεοί για να πιστέψεις και άνθρωπος κανείς».
Με φραστικά πυροτεχνήματα διασχίζεις πάλι την απουσία.
Ο ουρανός ανέκφραστος παρά τη φαντασμαγορία.
Σαν να κάνει μυστικά μια ευχή:
Όσο αντέχεις ν’ ακούς  το σώμα, μην το χαλάς με σκέψεις.

ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ

Δε μας αρκεί σκέτη τροφή.
Με ηδύσματα μαλακώνει ο χρόνος
και συνεχώς διψάμε για ιδανικά, τέχνη, αθάνατα φιλιά.
Οι επαίτες στους δρόμους σαν δικοί μας άνθρωποι.
«Γεια σου, συνάδελφε» φώναξα μια μέρα σ’ έναν
αλλά εκείνος με έφτυσε.
Τελείως πωρωμένος. Ήθελε κατευθείαν οβολό.
«Βρε χριστιανέ μου» ψέλλισα «αν ζούσα
στον παράδεισο που νομίζεις, θα μοίραζα δεκάρες;»
Με τόσο λίγη φαντασία απορώ πώς ζούνε μερικοί.

20.

Τέλος απέμειναν η θάλασσα κι εγώ.
Απρόσιτες βαδίζουν ώρες.
Όπου να ’ναι φτάνει το βράδυ
μηχανικά σαν το πέρα δώθε.
Στη στιγμή αγριεύουν τα νερά, τυλίγουν το πρόσωπο.
Χειρονομώντας ακατάπαυστα, υποδηλώνουν
πως αύριο με τον κόσμο
ως λουόμενος θα γίνω δεκτός.
Τρέπομαι σε φυγή προτού ναυαγήσω
λίγα μέτρα μόλις απ’ την ακτή.
Προτού ναυαγήσω στον ουρανό
που ψάχνει χρώμα για τη δύση του.

6.

Θα στέκεσαι με θερινά ενδύματα
απέναντι στο φως που καταρρέει
και στις εικόνες που ψάχνουν για ένα σου νεύμα.
Δεν υποχωρώ στο παρελθόν
εν ονόματι μιας αναχώρησης
που γδύνεται κάθε στιγμή.
Δεν καταδέχομαι.
Θα στέκομαι μελλοντικός στο έπακρο
διαπιστώσεις παραλείποντας, υπονοούμενα κι ευχές
που αρκούν ως είθισται.
Στον αποχαιρετισμό – ή μάλλον όχι.
Εκεί θ’ απομείνουμε
εσύ χωρίς σκηνικό κι εγώ άνευ προσώπων.

ΤΟ ΝΤΕΚΟΡ

Πρόκειται για υστερία συζυγική.
Για την ιστορία, ζούνε
με το μυαλό στα παιδιά τους.
Κάποτε τα πέρασαν για στολίδι στο βίο.

Στο ντεκόρ οι σύζυγοι ήταν όλο ιδέες.
Θα έτρεχαν τα μικρά στον κήπο
γύρω στην πισίνα κελαρυστά, ωραία.

Από σκηνογραφία τα πήγαν άριστα κι οι δύο.
Μόνο που θέλουν οι ψυχές σκηνοθεσία.

ΙΔΕΩΔΗΣ ΤΕΡΨΗ

Kάλλος, τύχη, ευμάρεια, παιδεία.
Ιδεώδης τέρψη για πλήθη ανίδεα.
Η τελειότης δεν απαρτίζεται από μακάριους κύκλους.
Επινοεί νευρώδη ζιγκ ζαγκ.

7.

Συνομιλώ με τους καθρέπτες, τα είδωλα.
Άνυδρη περιπλάνηση ταλαιπωρεί παλαιά καλοκαίρια.
Θαλασσόλυκη παράδοση αναφέρει ωστόσο εύγλωττες σκηνές.
Νάρκισσε ακόμα ζεις, η γοργόνα ωρύεται
παριστάνοντας το χρόνο.
Έχεις φύγει χρόνια τώρα
κι άφησες τους μονόλογους ν’ αφρίζουν.
Μόνο μην προσηλυτίσουν κι ως θεολογία εξαπλωθούν.

ΤΕΤΟΙΑ ΜΥΑΛΑ

Λαίμαργη σάρκα και όλο ανήσυχο πνεύμα.
Κι εσύ να γοητεύεσαι.
Στο δρόμο σάς βλέπω με τέτοια μυαλά.

55.

Αναποδογύρισε κι ο έρωτας.
Τον έχει ήδη ξεβράσει ο καιρός.
Περιττά που είναι στα θρυλικά ταξίδια
τα σύγχρονα μέσα κι οι σωσίβιες λέμβοι.
Κι η Οδύσσεια όραμα
που κρύβει λιγότερα από μια κατάδυση.
Τα μυστικά της θάλασσας δεν είναι πέρα
στους ωκεανούς
αλλά βαθιά στο νερό που μας βρέχει.
Κι αν πιαστούν ανέρχονται ένα ένα.