ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ ΔΟΞΑ I

Πρώτη φορά με πιάνει κόκκινο στο γραφείο σου.
Ηχούν φρένα και πνοές για ζωτικό χώρο
σαν να μην πέρασε λεπτό έκτοτε.

Είμαι πηλός αμετανόητος, μ’ εξυψώνει το παραμικρό
αλλά εκεί στον κόσμο σου
βαραίνει η κουρασμένη μας δόξα.

Κάθε νοσταλγία σπασμένο παιχνίδι στα χέρια μας
κι εμείς καθόλου παιδιά.

Απότομα προσγειώνομαι στο δρόμο.
Κορνάρουν κι οι άλλοι από πίσω.

Πάντα φασαρίες κάνουν για το αυτονόητο.
Ποιος δεν τρέχει γυμνός στο άγνωστο
να θέσει φαντασία σε τροχιά.
Πώς αλλιώς να βρεις θέση και ροή στο χρόνο.

ΠΕΡΙ ΠΛΟΥΤΟΥ

Τι σημασία τα φθαρμένα του ρούχα.
Είναι παιδί ζάπλουτο.
Θυσία γίνεται.

ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ ΔΟΞΑ II

Τα βήματα οδηγούν δρόμους.
Απέναντι στο γραφείο σου πάλι, πεζός σαν τις μέρες μου.
Κοιτάζοντας ψηλά το μύθο σου με θέλγουν ιδέες
καθαρές σαν οξυγόνο.
Καθόλου δεν ωφελεί.

Η διαυγής επιδερμίδα σου θολώνει τη σκέψη
δυσκολεύει την αναπνοή.

Λιμνούλες εγκάρδιες, αξιοθέατα πτηνά και πράσινο
στο ύψος στέκονται της απουσίας σου.
Γιατί εδώ κάτω στην επιφάνεια παντού κρυφές αιχμές
και λύεται η συνέχεια και άλλη παίρνουν τα γεγονότα υφή.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Σαν σήμερα παίζαμε τραγούδια.
Ξαπλωμένοι σε τοπία διαφυγής.
Τα μάτια κλειστά.

Φανταχτερά φιλιά, αναίμακτα χάδια
ψιθύριζαν μιαν άλλη ορατότητα
και χανόμασταν σ’ έναν ορίζοντα ηχηρό
σαν ράπισμα στο μηδαμινό μας χρόνο.

Νότες σκληρής αφής
θα έκρουαν θύρες μεγαλείου.

Η μουσική ανένδοτη.
Σ’ ένα τελείως παράφωνο σύμπαν μάς μάγεψε.

Σήμερα εσύ το λες αυταπάτη.
Εγώ σκέτη απόγνωση. Από τότε.

Η ΕΚΔΡΟΜΗ

για τη Ρωξάνη, ο Candy Colored Clown* αυτοπροσώπως

Στο πρωινό παράθυρο ζωηρεύουν ανοιχτές αισθήσεις
σαν τα χαρμόσυνα πουλάκια στο περβάζι.
Διάπλατα βουνά χαρίζουν τη σιγουριά τους στο φως.

Φτάσαμε ψηλά για λίγο φτέρωμα.
Με χνούδι βραδινής αγάπης φτιάχνω ιδέες κι επιδερμίδα.
Η εκδρομή τελειώνει μα θέλω άριστες εντυπώσεις
κι άλλες αμυχές στο ασήμαντο.

Ζώντας καθαρά για κορυφώσεις
αναγγέλλω βιαστικά το θρίαμβο:
«Σήκω, έξω έχει πολύχρωμη χαρά».

Τι ψέμα.
Μέσα μου βλέπω τόση ώρα.
Μέσα σου.

* A Candy Colored Clown: Πρώτοι στίχοι στο  τραγούδι του Roy Orbison «In dreams» και motto στην ταινία του David Lynch Blue Velvet.

ΒΑΘΙΑ ΝΥΧΤΩΜΕΝΟΙ

Χαμηλώνεις το φως, ανεβάζεις την ένταση.
«Με σάρκες ζω» σαρκάζεις
και ξεκουμπώνεις σαχλά το τζιν μου.
Ας έχω μυαλό ν’ αφεθώ στην τρέλα
φτιάχνει ατμόσφαιρα για ρόλους.

Στο πετσί σου κι εσύ φαντασιώνεσαι.
Έξοχη σύμπτωση, ανίδεο πλάσμα.
Βαθιά νυχτωμένοι κι οι δυο.

ΠΝΕΥΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

Βάζεις πνευστή μουσική για δύο
και γδύνεσαι τυφλά στα πρώτα χάδια.
Τα μάτια σου τέσσερα.
Στο λαιμό τα φυλαχτά δύναμη άδεια.
Ανώδυνες σχέσεις ούτε γι’ αστείο.

ΓΛΩΣΣΑ ΤΡΑΒΕΣΤΙ

Ζόρικοι μύες κι εξωτικά νεύματα στον παράδρομο
καταλήγουν σε άδοξα και τετριμμένα μες στο αμάξι.
«Ορέγομαι την αθωότητα, δεν είμαι διαφορετικός»
απαντά στον καθρέφτη
αλλάζοντας με κραγιόν τις εντυπώσεις.

Στο αυτοσχέδιο σύμπαν του δεν ψεύδεται.
Μπορεί να τον εξάπτουν οι σκιές
αλλά τον μαγεύει πάνω σ’ ένα στήθος η ακουστική
που έχουν τα ζωντανά δάκρυα.

Μοιάζει αίφνης οικείος, κωμικά γυμνός.
Τι πιο φυσιολογικό. Μιλάμε την ίδια γλώσσα
και ψάχνουμε λίγη μουσική, όχι κρυφά νοήματα.
Βαθιά  μας ο εξωτισμός μέρα νύχτα.

ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ

«Χωρίς το βλέμμα σου νιώθω άστεγος».
Τα ίδια και τα ίδια λες τις νύχτες
και σημαδεύεις το δέος.

Μα κάθε βράδυ ρίγη το πολύ να πάρεις
και όλο το ψεύδος πως τα πάντα σου έδωσαν.
Να δεις, στην ψυχή σου βρίσκουν το αγνό παιδί.
Ε βέβαια, εσύ θα τους πέφτεις βαρύς.

ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Όταν σε θέλω, ψάχνω το πρόσωπό μου.
Λεπτό δε σκέφτομαι εσένα.
Μωρό μου, αυτό είναι παιχνίδι.
Έλα, δώσε μια ευκαιρία στην αλήθεια.